Alleen kun je veel, samen kun je alles.

Home » Bewoners verhalen » Hannie Groenberg Herrebout

Hannie Groenberg Herrebout

 

Mijn verhaal...

 

Ik was 3 jaar toen ik in 1953 op het Hofveld kwam wonen. Vlakbij de Beethovenlaan op nr.99 boven. Ja, het waren duplex woningen. Je kwam de voordeur binnen in een halletje. Daar zaten 2 deuren 1 links en 1 rechtdoor. Links kwam je bij de trap naar de bovenwoning en rechtdoor dan natuurlijk naar de benedenwoning. 

Beneden woonden schatten van mensen, die ik opa en oma mocht noemen. Op woensdag- en zaterdagmiddag mocht ik bij hun kinderuurtje komen kijken en in latere jaren breide oma mijn brei-opdrachten van school af... want ik vond dat maar niks. Dat stomme katoen dat op de breipennen bleef plakken of er te strak op zat.

Voor ons huis stopte de bus zowel heen als terug, dus aan beide kanten van de weg een bushalte. 

Als het regende, mochten mensen weleens bij ons binnen in het halletje wachten tot de bus kwam. Toen kon dat nog... 

Achter hadden we een schuurtje... ook gedeeld met de benedenburen. 

Wij moesten dan om het blok huizen achterom lopen om de fietsen in de schuur te zetten of te pakken en om kolen te halen... er zat een kolenhok en daar moest ik toen ik wat groter was met een kolenkit kolen halen voor de kachel. 

Niet echt mijn hobby... 

In 1956 ging ik naar de "grote" school. De J.P. Sweelinckschool...

De eerste klas bij juffrouw de Wind. Zo'n lieve vrouw... en de laatste klas bij meester Hokken. Ook een fijn mens, zoals ik me hem herinner.In de tweede klas bij juffrouw Stigter…

In de Brahmslaan woonde m'n vriendinnetje Fennie, en in de Bachlaan mijn vriendinnetje Christien, dat is ze nog steeds. 

Met m’n buurmeisje Cisca en overbuurmeisjes Gerrie en Jenny speelde ik veel... en bij een overbuurjongen Hansje speelde ik ook vaak. Werd ook mijn eerste jeugdliefde... 

Vanuit het raam in de woonkamer liet overbuurmeisje Gerrie zien welke jurk ze aandeed naar school en dan deed ik die ook aan, als ik dezelfde had. 

In de Debussylaan woonde fam. Martin waar ik vaak met mijn ouders kwam. Zoon Pieter zat bij mij in de klas, ook daar speelde ik regelmatig en later ook met zijn zusje Elly die ook naar de Sweelinckschool heeft gegaan. Elly heb ik een aantal jaren geleden opnieuw ontmoet en we hebben nu een fijne vriendschap en samenwerking met onze schilderijen en gedichten.

We rolschaatsten veel op de stoep heen en weer en later kwam de rolschaatsbaan. Op de hekjes voor het huis hingen we als meisjes te bungelen en kunstjes te doen. Schooltje spelen op het stoepje voor de deur. 

Aan de overkant stonden rozenbottelstruiken... daar verstopten we ons, nadat we een portemonnee met een touwtje eraan op de weg hadden gelegd... mensen op de fiets stopten dan om hem op te rapen... en dan trokken we gauw aan het touw en weg was de portemonnee.

Na de Sweelinckschool de MULO gedaan de prof. v.d Leeuwschool, Oude Beekbergerweg, nu Edison College in de Maten. 

Naar de automatiek bij Guus Nep... en werkelijk één keer aan het lolletje bij hem een loempia met... zuurkool iiaaach wat smerig hahaha... die Guus Nep met zijn peuk boven de frituurbakken. 

Het was een fijne tijd, heel sociaal. Iedereen zorgde voor elkaar, hielp elkaar, dronk koffie samen en wij kinderen speelden en maakten ruzie samen, gingen samen naar school. 

In juni 1971 ben ik van daar uit getrouwd en verhuisd. Maar ik kwam er nog regelmatig tot 1982 of 1983. 

Nu ben ik 70 jaar en woon sinds 2011 tot mijn grote plezierweer in Zuid in de vernieuwde Ravenweg. Super fijn plekje, ben hier heel blij mee. 

 

Lieve groet,  Hannie Groenberg Herrebout